ایرانیان جهان - صبح نو /متن پیش رو در صبح نو منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
محبوبه نیاورانی| صدور حکم رهبر معظم انقلاب برای محسن رضایی به جای محمدباقر ذوالقدر، اگرچه در بازهای زودهنگام نسبت به رویه معمول رخ داد اما مهمترین نکته در این ماجرا، زمانبندی و بستر صدور آن است.
حکم پس از دیدار اخیر رهبری با مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، ابلاغ شد؛ موضوعی که نشان میدهد این تغییر، نه در خلأ که در بستری از تعامل و تبادل نظر میان دو نهاد عالی کشور شکل گرفته است.
با این حال، یک نماینده تندروی مجلس، تلاش کرد با طرح روایت «ایستادگی پزشکیان در برابر خواست رهبری»، این تغییر را به «علیاصول دوم» تعبیر کند. تعبیری که میتواند دستمایه جنجالآفرینی و نزاعهای سیاسی در روزهای آینده شود، اما این ادعا ، بیش از آنکه مستند به واقعیت باشد، یک برداشت نادرست و سیاسی و خطایی راهبردی در تحلیل ماجرای کنونی است؛ چراکه در موضوع اخیر، هیچ نشانهای از تضاد آشکار یا پنهان میان قوه مجریه و رهبری قابل رصد نیست. خوانش درست از توالی زمانی وقایع، بیانگر یک هماهنگی کامل است.
هرچند که پیش از این رئیس جمهور درباره تغییرات در شعام گفته بود که «یکسری اختلافات» وجود دارد اما فاصله زمانی دیدار با صدور حکم، نشان میدهد که رهبری با رعایت شئونات قانونی و احترام به جایگاه رئیسجمهور به عنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی، بستر را برای تفاهم و توجیهات لازم فراهم کردهاند. از این منظر، طرح سناریوی اختلاف و ایستادگی دولت با رهبری، نه تنها یک برداشت غرضورزانه، بلکه ابزاری برای دوقطبیسازی کاذب در فضای سیاسی کشور است تا از اصل ماجرا که یک تصمیم حاکمیتی در چارچوب منافع ملی است، غافل شویم.
فارغ از انگیزههای پشت پرده این تغییر که در حیطه اختیارات شورای عالی امنیت ملی تعریف میشود، آنچه مسلم است، حفظ انسجام میان نهادهای حاکمیتی در این فرایند است. اظهارات و برداشت های جنجالی این تصمیم ملی، بیش از آنکه به واقعیت سیاسی نزدیک باشد، بوی تخریب نهادها و تشویش اذهان عمومی را میدهد. بهتر است رسانهها و جریانهای سیاسی به جای دامن زدن به روایتهای حاشیهای، بر کارکرد این تغییر در راستای تقویت امنیت ملی تمرکز کنند و از بزرگنمایی اختلافات سلیقهای که در هر کشوری طبیعی است، پرهیز نمایند.
اصل موضوع، نشان از یک تصمیم هماهنگ و مبتنی بر منافع جمعی دارد و تلاش برای القای تقابل، فاقد پشتوانه تحلیلی و مستندات عینی است.